เด็กน้อย(อยาก)ไปเรียนนอก

หวัดดีครับทุกท่าน ช่วงนี้ต้องขออภัยด้วยถ้าpost จะห่างและข่าวจะไม่อัพเดท ตอนนี้กำลังพยายามดันโปรเจ็ก + การเรียน blog ก็เลยต้องเพลาๆลงไปบ้างตามเวลา

แต่อย่างไรก็ตาม วันนี้ขอมาประจานตัวเองซักหน่อยว่าผมกำลังทำการตัดสินใจที่เสี่ยงสุดอย่างหนึ่งในชีวิตไปแล้ว

นั่นคือ ผมตัดสินใจจะเข้า U of Calgary ให้ได้แล้วครับ

จริงๆเป็นของที่ไม่ควรทำ เพราะการสมัครมหาวิทยาลัยต่างประเทศโอกาสถูกปฏิเสธสูงอยู่แล้ว (ยกเว้นเขา want เด็กจริงๆ ซึ่งก็…. อาจไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่เป็นเป้าหมายของเราเท่าไหร่ ) ผมเคยได้ยินมาด้วยซ้ำว่าส่งไปเหอะ! ติดที่ไหนก็เรียนที่นั่นแหละ เขามีอะไรให้เรียนก็เรียน! ทำอย่างนั้นโอกาสติดจะสูงที่สุด

บังเอิญผมตัดสินใจไม่รับคำแนะนำนี้แต่แรกเลยครับ

ทำไมน่ะเหรอ เพราะผมรู้สึกว่าทำอย่างนั้นมันไม่มีความหมายครับ เราจะไปเอาปริญญา เอาชื่อว่าเราได้เรียนต่างประเทศเท่านั้นน่ะหรือ? ทำอย่างนั้นไม่ได้ประโยชน์อะไรกับตัวเราเอง ออกแนวจะเสียทรัพย์โดยใช่เหตุกันเปล่าๆ

ผมเลยเลือกมหาวิทยาลัยตามงานที่ผมสนใจ ผลก็คือจำนวนมหาวิทยาลัยที่จะเข้าลดลงฮวบฮาบ

นั่นคือความเสี่ยงต่อแรก

คราวนี้หลังจากอีเมล์ไปถามเขาด้วยความกังวลหลักคือเรื่องเงินสนับสนุน ผมก็สามารถตัดบางมหาวิทยาลัยที่เคยเล็งไว้ก่อนหน้าได้อีก

ท้ายที่สุด เลยเหลือที่เดียว

ซึ่งนับว่าเสี่ยงสุดแล้วครับตอนนี้

เข้าไปดูเวปเขายิ่งใจหาย ด้วย demand ของนักศึกษาที่สูง GPA ของนักศึกษาที่เข้าไปเลยสูงมาก เขาบอกเลยว่า GPA ต่ำว่า 3.5 แทบไม่มีสิทธิ์เลย

ไม่นับว่า GPA 3.5 ของที่นู่น ประเทศซึ่งคณะวิทยาศาสตร์เป็นที่ของเทพ 3.5 บ้านเขาย่อมเป็นคนละระดับกับ 3.5 ของประเทศไทยแน่นอน ไอ้ปั่นตัวเลขเนี่ยผมพอทำได้อยู่หรอก แต่ถ้าวัดฝีมือกันจริงๆ ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าจะไหว

ก็ได้แต่ลองแล้วละครับ เพราะไม่มีอะไรจะเสียแล้วล่ะฮะ (ฮา) ไม่เคยรู้สึกใจเสียขนาดนี้เลยจริงๆ อาจเพราะรอบนี้เดิมพันหมดตัวหมดใจ พลาดขึ้นมาคงหมดแรงไปอีกนานเลย

คนอื่นๆก็พยายามเข้านะครับ ทำอะไรถึงไหนกันแล้วก็บอกกันมั่ง อะไรที่พลาดไปแล้วคอยเตือนกันมั่งก็ดีครับ

แล้วอย่าทำอะไรบ้าๆแบบผม ขอร้องเลย